Αρετή Τζάνου

Η ιστορία της οδοντόβουρτσας ξεκινάει απο πολυ παλια, με πρώτους τους Βαβυλώνιους το 3500 π.Χ.  να χρησιμοποιούν μασώμενα ραβδία για να καθαρίζουν τα δόντια τους. Αυτή είναι η πρώτη μορφή οδοντόβουρτσας για την οποία οι ιστορικοί έχουν αποδείξεις. Στην αρχαία ελληνική και ρωμαϊκή λογοτεχνία αναφέρονται επίσης οδοντογλυφίδες που μασούν οι άνθρωποι για να καθαρίσουν τα δόντια τους. Τα μικρά αυτά μασώμενα ξυλαράκια προέρχονταν συνήθως από αρωματικά δέντρα, κι έτσι πλην του μηχανικού καθαρισμού προσέφεραν και φρεσκάρισμα στην αναπνοή.

Η τερηδόνα είναι η πιο σημαντική αιτία οδοντικής καταστροφής. Η αποκατάσταση της οδοντικής καταστροφής ωστόσο, απαιτεί χρόνο, κόπο και κόστος. Επομένως, είναι προτιμότερο να προλαμβάνουμε την εμφάνιση τερηδόνας παρά να την αντιμετωπίζουμε. Η πρόληψη της τερηδόνας γίνεται  αρχικά με  τη μείωση των  παθογόνων μικροβίων που την προκαλούν, και επιπρόσθετα με την ενίσχυση της άμυνας του οργανισμού απέναντι σε αυτά.

Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, οι γιορτές που αγαπάμε τόσο και εκμεταλλευόμαστε προκειμένου να χαλαρώσουμε, να έχουμε περισσότερο χρόνο με τα αγαπημένα μας πρόσωπα, και να απολαύσουμε τις αλμυρές και γλυκές λιχουδιές των ημερών καθώς και  το αλκοόλ.

Οι συνήθειες αυτών των ημερών φαίνεται ότι επιβαρύνουν τη στοματική υγεία. 

 Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συστήνει αποκλειστικό θηλασμό του βρέφους μέχρι τους έξι μήνες ζωής, στη συνέχεια συνέχιση του θηλασμού μέχρι την ηλικία των δύο ετών, και έπειτα όσο περισσότερο επιθυμεί η μητέρα και το παιδί. Τα οφέλη του θηλασμού είναι πάρα πολλά, καθώς οι μελέτες δείχνουν πως τα θηλάζονται παιδιά έχουν μικρότερες πιθανότητες να εμφανίσουν σύνδρομο αιφνίδιου θανάτου,  μέση ωτίτιδα και άσθμα, ενώ για τη θηλάζουσα μειώνεται ο κίνδυνος ανάτπυξης καρκίνου του μαστού και διευκολύνεται η ανάκτηση του φυσιολογικού βάρους μετά τον τοκετό.

Αρκετές μητέρες ωστόσο παρατηρείται να αποθαρρύνονται να συνεχίσουν το θηλασμό, ειδικά τον νυχτερινό για μεγάλο διάστημα, επιεδή τους λένε πως "χαλάει τα δόντια". Η αλήθεια είναι πως η Αμερικανική Παιδοδοντιατρική Ακαδημία, δεν εγκρίνει τη συνέχιση του θηλασμού περισσότερο από ένα έτος, με το επιχείρημα ότι αυξάνεται ο κίνδυνος για ανάπτυξη παιδικής τερηδόνας.

 Σε προσπάθεια να ελεγχθεί αν το επιχείρημα αυτό είναι βάσιμο, θα πρέπει να εξεταστούν και να λαμβάνονται υπόψιν όλοι οι παράγοντες που ευθύνονται για την παιδική τερηδόνα.

Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να προκύψει τραύμα στην περιοχή του στόματος που να οδηγήσει στην πλήρη εκγόμφωση του δοντιού, με απλά λόγια το δόντι να φύγει από το στόμα. Οι τραυματισμοί αυτοί συμβαίνουν περίπου σε ποσοστό 5% στους ενήλικες και 15% σε παιδιά. Σε αυτήν την περίπτωση, οι ασθενείς ή οι γονείς ανησυχούν ιδιαίτερα και τηλεφωνούν τρομοκρατημένοι συνήθως στον οδοντίατρο. Παρά τη σοβαρότητα της κατάστασης, υπάρχουν πολλές πιθανότητες να σωθεί το δόντι  και να επανατοποθετηθεί στο στόμα, αρκεί να ακολουθηθούν κάποια συγκεκριμένα βήματα.

Οι φρονιμίτες είναι οι τρίτοι στη σειρά γομφίοι και τα τελευταία δηλαδή δόντια πού ανατέλλουν στο στόμα. Το πιο συνηθισμένο είναι να υπάρχουν  τέσσερις φρονιμίτες,  δυο στην άνω και δύο στην κάτω γνάθο, αλλά συναντάται αρκετές φορές να λείπουν ο ένας, οι δύο, οι τρεις ή και όλοι οι φρονιμίτες.

Εκτός του ότι επηρεάζει τη γενική μας υγεία, η χρήση του καπνού και το κάπνισμα μπορεί να προκαλέσει μια σειρά από συμπτώματα και νοσήματα στο στόμα.

Το γέλιο είναι μια έμφυτη ικανότητα του ανθρώπου που τον βοηθά όχι μόνο να εκφράσει συναισθήματα, αλλά λειτουργεί επιπλέον ως προληπτικός και θεραπευτικός παράγοντας για πολλά ιατρικά νοσήματα.  Οι ευεργετικές επιπτώσεις του γέλιου στην υγεία έχουν γίνει αντικείμενο αρκετών ιατρικών μελετών.

Από τη δεκαετία του 1960 αναφέρεται αύξηση της εμφάνισης αλλά και της σοβαρότητας της φλεγμονής των ούλων στις εγκυμονούσες γυναίκες, το οποίο έχει αποδοθεί στις στεροειδείς ενδογενείς ορμόνες.  Η συχνότητα της ουλίτιδας στην εγκυμοσύνη μετρήθηκε σε διάφορες χώρες και βρέθηκε ότι  κυμαίνεται από 30 ως και 100%. Υπάρχει και ένας μικρός αριθμός μελετών που δεν έχει δείξει στατιστικά σημαντική διαφορά στην εμφάνιση  ουλίτιδας σε γυναίκες έγκυες σε σχέση με τις μη έγκυες.

Τι είναι η υπερευαισθησία της οδοντίνης.

Πρόκειται ουσιαστικά για ευαισθησία που αφορά κάποια ή όλα τα δόντια στο στόμα ενός ασθενούς και εκδηλώνεται με οξύ στιγμιαίο πόνο κατά την επαφή με διάφορα ερεθίσματα.  Χαρακτηριστικό είναι ότι οι ασθενείς προσέρχονται στο οδοντιατρείο νομίζοντας ότι έχουν κάποιο χαλασμένο δόντι αλλά η κλινική εξέταση δεν αποκαλύπτει κάποιο εμφανές πρόβλημα. Οι έρευνες δείχνουν ότι η υπερευαισθησία προσβάλει περίπου 57% των ενηλίκων.

Page 1 of 2